<< Blog

Η γυναικεία κόμη στη ζωγραφική

Ιούλ 10, 2020

Από την Παλαιολιθική εποχή ακόμα, όπως δηλώνουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, οι άνθρωποι φρόντιζαν την κόμη τους. Με την σειρά τους όλοι οι μετέπειτα πολιτισμοί συνέχισαν να έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την περιποίηση των μαλλιών. Η εικόνα της γυναικείας μορφής που χτενίζεται ή την χτενίζουν εμφανίζεται ιδιαίτερα στον Αιγυπτιακό πολιτισμό, όπως επίσης ιδιαίτερη έμφαση στα καλοφροντισμένα μαλλιά έδιναν και οι αρχαίοι Έλληνες. Στην Αρχαία Ελλάδα μάλιστα, η προσφορά της πλούσιας κόμης ήταν μέρος μίας ιεροτελεστίας και υποδείκνυε όχι απλά αφοσίωση, αλλά και αυτοθυσία.

Όσον αφορά τώρα στην αλληγορική ζωγραφική της Αναγέννησης, η Ματαιοδοξία παρουσιάζεται ως μία γυμνή γυναίκα που διορθώνει τα μαλλιά της κρατώντας μία χτένα και έναν καθρέφτη. Η ιδέα πολλές φορές ενδυναμώνεται με την παρουσία κοσμημάτων, χρυσών νομισμάτων ή την φιγούρα του Θανάτου.

Luis Medici, La vanidad de la vida

Χωρίς αμφιβολία, τα μακριά μαλλιά κατέχουν μία ιδιαίτερη σεξουαλική διάσταση σε όλες τις εποχές και σε όλους τους πολιτισμούς. Γι’ αυτόν τον λόγο οι διάφορες θρησκείες απαγόρευαν για πολλά χρόνια την γυναίκα να επιδεικνύει την κόμη της.

Manet, Dejeuner sur l’herbe

Στα τέλη του XIX αιώνα για τους Συμβολιστές- οι οποίοι υπήρξαν και οι δημιουργοί του μύθου της γυναίκας βαμπίρ- τα μακριά μαλλιά αντιπροσώπευαν δυνάμεις υπερφυσικές και απειλητικές. Επίσης έχει ενδιαφέρον να αναφέρουμε την επαναφορά της μελαχρινής γυναίκας στο προσκήνιο, η οποία και είχε εκλείψει για πολύ καιρό. Επιστρέφει λοιπόν η μόδα της μελαχρινής τόσο στην λογοτεχνία με την Άννα Καρένινα και την Μαντάμ Μποβαρύ όσο και στην ζωγραφική.

Η σημασία της γυναικείας κόμης συνοδεύει πάντα την γυναικεία μορφή ακόμα και σήμερα, που η ζωγραφική απομακρύνθηκε από τα Ακαδημαϊκά στερεότυπα.

Botero, El Baño

ΠΗΓΗ: Erica Bornay, La Cabellera Femenina, Madrid, Cátedra, 1994.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

el
Send this to a friend