Μαρίζα Καζακλάρη, Ψυχολόγος – Ποιήτρια

Πότε ξεκίνησες να γράφεις Ποίηση;

Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία. Τα βιβλία ήταν το απάγκιο μου, η συντροφιά μου. Με γοήτευαν οι λέξεις, η μυρωδιά του χαρτιού, βυθιζόμουν στον κόσμο τους. Η ίδια ξεκίνησα να γράφω περίπου στα 17, μόλις πέρασα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Ψυχολογίας.

Κάποια στιγμή αισθάνθηκα ότι λέξεις ήθελαν να βγουν στην επιφάνεια, ζητούσαν φως, μέσα από μια διαδικασία που θύμιζε την τεχνική του ελεύθερου συνειρμού, μιας ψυχαναλυτικής μεθόδου, η οποία συνίσταται στην έκφραση όλων των σκέψεων που περνούν από το νου χωρίς διάκριση και βοηθούν στην ανάδυση ασυνείδητου υλικού. Αυτές τις σκέψεις τις κατέγραφα σε ένα λεύκωμα και αργότερα μετουσιώθηκαν στο πρώτο μου βιβλίο, τις Γαλάζιες Ενδορφίνες.

Πώς εμπνεύστηκες τους τίτλους των ποιητικών συλλογών σου, Γαλάζιες Ενδορφίνες και Λαξεμένοι ψίθυροι;

Ως προς το πρώτο βιβλίο, ενδορφίνες είναι μικρές ομάδες πρωτεϊνών που παράγονται κάθε φορά που ασχολούμαστε με μία ευχάριστη δραστηριότητα. Λέγονται, αλλιώς, ορμόνες της ευτυχίας. Η ευτυχία για μένα, υπό μία έννοια, έχει γαλάζιο χρώμα, γιατί είναι συνυφασμένη με το υγρό στοιχείο, τη θάλασσα. Έτσι, προέκυψε ο τίτλος «Γαλάζιες Ενδορφίνες».

Ως προς το δεύτερο βιβλίο μου, ψίθυροι θεωρώ ότι είναι εσώτερες σκέψεις που δε θέλεις να ακουστούν δυνατά από φόβο, συστολή ή αμηχανία. Οι μύχιες αυτές σκέψεις καταγράφηκαν στο βιβλίο, αφού λαξεύτηκαν, φόρεσαν τα γιορτινά τους για να εκτεθούν. Ψίθυροι λαξεμένοι, λοιπόν, είναι ψίθυροι κατεργασμένοι με τέχνη.

Η υπαρξιακή αγωνία διαχέεται σε όλο το ποιητικό σου έργο, είτε φανερά είτε υποδόρια. Η ψυχολογία σε βοήθησε ώστε να αναδυθεί το ποιητικό σου ταλέντο;

Πράγματι, η υπαρξιακή αγωνία είναι διάχυτη στο έργο μου, καθώς κατατρύχει όλη την ανθρώπινη ύπαρξη. Ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή με μοναδική βεβαιότητα το πεπερασμένο της ύπαρξής μας. Η ψυχολογία βοηθάει στο να εξερευνήσουμε το νόημα και τον σκοπό στη ζωή μας.

Η καθημερινότητά σου, σου επιτρέπει να έχεις ήρεμες στιγμές που απαιτεί η ποίηση;

Πιστεύω ότι η ποίηση δεν κυοφορείται μέσα από στιγμές ηρεμίας. Είναι απαύγασμα αυτής ακριβώς της καθημερινότητας που βρίσκεται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην ψυχική υγεία και στην ψυχοπαθολογία. Όσον αφορά τον χρόνο γραφής, είναι περιορισμένος, Ωστόσο, όταν προκύπτει η ανάγκη για γραφή γίνεται με έναν ενστικτώδη τρόπο. Εκείνες τις στιγμές είναι σαν να γράφει μόνο του το μολύβι μη γνωρίζοντας το περιεχόμενο, ή την κατάληξη εκ των προτέρων. Δε γνωρίζω τι θέλω να γράψω, μέχρι να το γράψω και δεν παρεμβαίνω στο τελικό κείμενο.

Πώς μπορείς να αναφέρεσαι στην απομόνωση, αλλά ταυτόχρονα  να αναζητάς την αισιοδοξία;

 Μα ακριβώς εκεί έγκειται η αισιοδοξία. Όταν έχεις περπατήσει σε σκοτεινά μονοπάτια, όταν έχεις βιώσει οδυνηρά συναισθήματα, την απόγνωση, την απομόνωση είτε προσωπικά,  είτε μέσα από τις ζωές των ανθρώπων γύρω σου ή στην κλινική πρακτική, προσδοκάς την ευτυχία και παλεύεις για να την κατακτήσεις.

Τι είναι η ποίηση για εσένα;

Η ποίηση είναι σκέψεις, χρώματα, λέξεις, εικόνες, μνήμες, μυρωδιές, αισθήσεις. Η τελευταία μου ποιητική συλλογή έχει τον τίτλο «Κυανό», το χρώμα της ήρεμης θάλασσας. Και στο «Κυανό» συναντάμε λέξεις που ήθελαν να βγουν από τον σκοτεινό βυθό στο φως, αναζητώντας να πάρουν ανάσα, τη λύτρωση. Όσο πλησιάζουμε από τον βυθό της θάλασσας στην επιφάνεια, το χρώμα των υδάτων γίνεται από σκούρο μαύρο, κυανό. Εκεί που η ουρανοστάλακτη θάλασσα σμίγει με τον ορίζοντα γεννήθηκαν αυτά τα ποιήματα.

Θεωρείς ότι η Τέχνη μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στην ζωή μας;

Ναι, θεωρώ ότι η ενασχόληση με την τέχνη θα μπορούσε να δράσει καταλυτικά στα πάντα. Τέχνη θα μπορούσε να είναι η ενασχόληση με οτιδήποτε μαγικό και όμορφο γύρω μας, όπως το να βιώνεις τη στιγμή, το τώρα ή να απολαμβάνεις με όλες σου τις αισθήσεις ένα ηλιοβασίλεμα.

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

el
Send this to a friend